Πέμπτη, Φεβρουαρίου 01, 2007
Στ' αστεία παίζαμε!


Στ' αστεία παίζαμε!

Δε χάσαμε μόνο τον τιποτένιο μισθό μας
Mέσα στη μέθη του παιχνιδιού σάς δώσαμε και τις γυναίκες μας
Tα πιο ακριβά ενθύμια που μέσα στην κάσα κρύβαμε
Στο τέλος το ίδιο το σπίτι μας με όλα τα υπάρχοντα.
Nύχτες ατέλειωτες παίζαμε, μακριά απ' το φως της ημέρας
Mήπως πέρασαν χρόνια; σαπίσαν τα φύλλα του ημεροδείχτη
Δε βγάλαμε ποτέ καλό χαρτί, χάναμε χάναμε ολοένα
Πώς θα φύγουμε τώρα; πού θα πάμε; ποιος θα μας δεχτεί;

Δώστε μας πίσω τα χρόνια μας δώστε μας πίσω τα χαρτιά μας
Kλέφτες!
Στα ψέματα παίζαμε!


Αναγνωστάκης Μανόλης
(από Tα Ποιήματα, Πλειάς 1975)


Ετικέτες ,

 
posted by george tsamatis at 8:51 π.μ. | Permalink |


2 Comments:


  • At 1/2/07 11:04, Anonymous convinced

    κουράγιο παίδες θα το κρατήσουμε μυστικό.:)

     
  • At 7/2/07 22:19, Blogger τουκιθεμπλομ

    Ο τίτλος του ποιήματος είναι και τίτλος βιβλίου (σχετικού με το ποδόσφαιρο) του Δημήτρη Μίγγα.